De foute prins

De foute prins is geschreven door Victoria Clayton. Als je naar de titel en de kaft kijkt zou je een echte Chicklit verwachten. Maar de ervaring leert dat je een boek nooit op haar kaft moet beoordelen! Net als dat je mensen (eigenlijk) niet op hun uiterlijk moet beoordelen. Al vind ik persoonlijk dat de kaft in dit geval misschien niet zo goed bij het boek zelf past (zo staat er een blond meisje op de voorkant, terwijl de hoofdrolspeelster rood haar heeft, waar hebben ze die blonde nou vandaan getoverd? En nee het is niet de schrijfster, want volgens de foto op de achterkant heeft die donker haar).

In dit boek komen personages voor met de meest verschrikkelijke namen, zo heet de hoofdpersoon Marigold en is er een Isobel en een Dimpsie. In dit boek worden een aantal ‘taboes’ aan de orde gesteld die je misschien niet verwacht bij dit genre. Helemaal niet op de manier waarop ze aan de orde komen en in deze combinatie. In het begin van het verhaal vond ik het lastig om me in te leven in Marigold, ik had weinig sympathie voor haar. Persoonlijk vind ik het prettiger lezen als ik me kan inleven in de hoofdpersonage. Naarmate het verhaal vorderde kreeg ik echter meer sympathie voor haar.

Het verhaal gaat over een ballerina die goede kritieken krijgt en bezig is aan een mooie carrière binnen het ballet, tot ze haar voet breekt en een tijdje verplicht rust moet houden (het verhaal begint dus een beetje cliché, maar dat wordt in de rest van het verhaal ruimschoots goedgemaakt). Ze besluit om naar haar moeder te gaan op het platteland om daar tot rust te komen tot het gips eraf mag. Weer terug in de omgeving waar ze is opgegroeid komt ze weer in aanraking met haar jeugdvriendin en haar broer Rafe. Rafe lijkt de prins op het witte paard, maar uiteindelijk komt Marigold erachter dat hier veel meer aan de hand is dan ze in eerste instantie dacht.

Het boek heeft een soort van gelukkig einde, maar voldoet naar mijn mening niet helemaal aan het luchtige van een goede Chicklit. Het lijkt of de schrijfster er te veel in heeft willen stoppen, waardoor het ene na het andere onwaarschijnlijke gebeurt. Dit zorgt er wel voor dat je het boek wil uitlezen, maar de verhaallijn wordt er onrustig en onduidelijk van. Ik zou er niet van wakker liggen als je dit boek niet hebt gelezen.

Advertenties