Het leven van Pi

20121230-211016.jpg
Op de valreep van 2012 toch nog Het leven van Pi van Yann Martel uitgelezen! Het boek is inmiddels verfilmd en draait nu in de bioscoop, en natuurlijk moet eerst het boek gelezen worden voordat we gaan bekijken wat de filmmensen er van gemaakt hebben. Voor degene de film nog willen zien (ikzelf overigens ook), ik zal proberen om niet te veel te verklappen.

Pi Patel is 16 jaar als zijn ouders besluiten om van India te emigreren naar Canada. De vader van Pi heeft zijn Indiase dierentuin verkocht en het gezin zal samen met een groot aantal dieren met een schip de overtocht maken. Door onbekende omstandigheden vindt er schipbreuk plaats en is Pi de enige menselijke overlevende. Hij bevindt zich met een aantal dierentuindieren, waaronder een volwassen tijger, op een goed uitgeruste reddingssloep. Pi weet zich meer dan 200 dagen te redden op de Grote Oceaan, waar hij bijzondere maar ook verschrikkelijke momenten beleefd. Na zo’n uitputtingsslag is het dan ook niet ondenkbaar dat je fantasie de gebeurtenissen iets mooier probeert te maken…

Een geweldig fantasievol boek, het einde is bijna jammer omdat ik liever het sprookje had geloofd! Bovendien is het een leerzaam boek: nu weet ik dat onze lieve huiskatjes iets kunnen dat grote wilde katten niet kunnen, namelijk spinnen tijdens het inademen! En zeg nou zelf, dat is natuurlijk veel nuttiger dan luidruchtig te kunnen brullen! (Overigens heb ik deze wijsheid nog niet gecheckt, dus als het toch niet zo mocht zijn dan hoor/lees ik het graag!). Stiekem is het een sprookje, maar dan wel een literair sprookje, het taalgebruik is soms een beetje lastig voor de gemiddelde (jongere) sprookjesliefhebber. Een mooi boek waardoor je met andere ogen naar dieren, overleven en godsdienst gaat kijken.

Advertenties