Dagboek voor vier handen

20130303-182351.jpg
Dagboek voor vier handen is geschreven door de zussen Benoîte en Flora Groult. Op de middelbare school heb ik voor mijn literatuurlijst het boek ‘Zout op mijn huid’ van Benoîte Groult gelezen, en sindsdien koop en lees ik alles wat ik van haar tegenkom, al blijft Zout op mijn huid tot nu toe mijn favoriet.

Flora is 15 en Benoîte is 20 jaar als ze allebei een dagboek bij gaan houden. Je leest over hun dagelijkse beslommeringen en hun kijk op de Tweede Wereldoorlog, die juist dan op het punt van uitbreken staat. Naast de problemen die alle jonge vrouwen op die leeftijd hebben, waaronder studeren en jongens/mannen, krijgen ze ook te maken met een leven waarin de Duitsers Parijs hebben overgenomen en het luxe leventje niet langer aan de orde is. Je leest hoe Benoîte verliefd wordt en gaat trouwen, maar later toch weer alleen eindigt. Je leest hoe Flora worstelt met haar zelfbeeld en met haar wereldbeeld en hoe ze zich na lange tijd eindelijk overgeeft aan de liefde.

Het is een boek dat je een idee geeft hoe de mensen moeten hebben geleefd in Parijs tijdens de oorlog. Al denk ik dat Benoîte en Flora het er nog relatief goed vanaf hebben gebracht. Ze konden niet hun luxe leventje handhaven, maar hebben het er gezond en met redelijk weinig verliezen vanaf gebracht. Het is een verhaal over twee zussen die tevens hartsvriendinnen zijn. Het is wonderlijk om te lezen hoe het ‘gewone’ leven doorgaat tijdens de oorlog. Door dit boek heb ik zelf weer zin om een dagboek bij te gaan houden, het is alleen jammer dat ik het meestal na een paar weken alweer opgeef…

Advertenties