Taking chances

20130804-202106.jpg
Taking Chances is geschreven door Molly McAdams. De recensies op sites als Goodreads zijn niet mis, veel mensen hebben het boek niet uitgelezen omdat het te emotioneel zou zijn (oké, die reacties waren bijna alleen maar van vrouwen, maar toch…) Uiteraard moest ik voor mezelf bepalen hoe emotioneel het verhaal is.

Harper is opgegroeid tussen de mariniers en opgevoed en thuisgeschoold door haar alleenstaande vader, die ze aanspreekt met Sir. Wanneer ze eindelijk mag gaan studeren kiest ze een universiteit die zo ver mogelijk bij haar vader en haar oude leven vandaan is. Ze wil op zichzelf wonen en alle geneugten van het studentenleven meemaken, maar bovenal wil ze ontdekken wie ze zelf is. In haar eerste twee weken als student wordt ze echter al hopeloos verliefd, en niet op één maar op twee jongens. Ondanks dat ze er een potje van maakt en beide jongens heel veel pijn doet lijkt het goed te komen als ze uiteindelijk haar keuze heeft gemaakt. Maar dan gebeuren er in een korte tijd zoveel dingen dat Harper noodgedwongen wordt om heel snel op te groeien en haar keuze te herzien.

Het is moeilijk uit te leggen hoe mooi en emotioneel dit verhaal is zonder al te veel te verklappen. Dus eigenlijk moet je het gewoon zelf lezen. Ergens in het boek zegt Harper dat ze zich voelt als Elena uit The Vampire Diaries, die verliefd is op twee mannen die alles voor haar willen doen. Het is inderdaad een driehoeksverhouding die daar een beetje aan doet denken, maar in dit boek geen vampiers! En het gaat in Harpers geval niet om twee broers. Het boek is inderdaad emotioneel, heb wel een paar traantjes moeten wegpinken, maarja ik huilde ook bij Bambi… Zeker een must read!

Advertenties