Thirsty

20140311-220504.jpg
Vorige week kwam ik een filmpje tegen van John Green (een van mijn nieuwe favo schrijvers) over boeken die geen bestseller zijn maar die dat wel zouden moeten zijn (snap je het nog?). En Thirsty van M.T. Anderson kwam ook in dat lijstje voor, en aangezien ik wel van een leuk vampiergetint verhaal hou (Twilight, Vampire Diaries, True Blood) leek het me wel een goed idee om Thirsty eens te gaan lezen.

Vlak voor het belangrijke jaarlijkse offerfeest ter ere van de opsluiting van een gevaarlijke vampiergod, komt Christopher erachter dat hij langzaam in een vampier veranderd. Hij weet niet tot wie hij zich moet wenden en bij wie hij terecht kan, tot hij Chet ontmoet. Chet is een bovennatuurlijk wezen en hij heeft als doel ervoor te zorgen dat de vampiergod helemaal nooit meer vrij komt, en daarbij heeft hij de hulp van Christopher nodig. In ruil voor zijn hulp zal Christopher worden genezen van zijn vampirisme, en redt hij ook nog eens de wereld. Maar is Chet wel te vertrouwen?

Oké dit was dus beetje een tegenvaller. Het verhaal gaf me een beetje een Dolfje Weerwolfje gevoel, en hoewel ik dat vroeger een heel leuk boek vond, had ik in dit boek op iets anders gehoopt. Daarnaast is het boek ook lang niet zo grappig als sommige recensies doen geloven. Gelukkig heb ik nog twee boeken uit het lijstje van John Green besteld, dus hij krijgt nog twee kansen om zijn smaak ik boeken lezen te bewijzen ;-).

Advertenties