The Luminaries

20140629-142210-51730948.jpg

Bijna een maand heb ik gedaan over dit ruim 830 pagina’s tellende boek, met als gevolg dat mijn reading challenge nu een beetje in gevaar komt. The Luminaries van Eleanor Catton is duidelijk een boek waar je even de tijd voor moet nemen… En nu ga ik proberen om het hele verhaal samen te vatten in een korte alinea, wish me luck!

Walter Moody besluit dat hij zijn geluk wil gaan beproeven op de Nieuw-Zeelandse goudmijnen. Hij maakt een bizarre overtocht op het schip Godspeed en belandt bij aankomst in een geheime vergadering van 12 lokale heren. Wat hij tijdens de vergadering te horen krijgt is vol mysteries en open eindes en hij merkt dat hij steeds verder het verhaal ingetrokken wordt. Allereerst is er het mysterie van de verdwenen rijke man, en die van de prostituee die zelfmoord wilde plegen. En dan heb je nog het fortuin dat gevonden is in het huis van een overleden dronkaard… En dat allemaal schijnt op de een of andere manier verband te houden met de kapitein van het schip waarmee Moody de overtocht heeft gemaakt.

The Luminaries is allereerst een heel dik boek, en daar hou ik normaal gesproken wel van. Bij dit boek duurde het echter een paar 100 bladzijden voordat het verhaal me echt begon aan te spreken, en dat is best zonde van die paar 100 bladzijden! Het is vooral in het begin vrij ingewikkeld om alle personages van elkaar te onderscheiden, en dat het verhaal niet chronologisch loopt helpt daar niet echt bij. Wanneer je eenmaal weet wie wie is en wat zijn rol in het verhaal is, wordt het verhaal wel een stuk leuker. Ik had meer van het boek verwacht, de tijd die het kostte om dit boek te lezen vond ik niet in verhouding staan met wat ik er voor terugkreeg. Maar het is beslist geen slecht boek, alleen wat mij betreft geen aanrader.

Advertenties