Sneeuwwitje

20140721-183246-66766811.jpg
Ik hou van sprookjes, ben dol op de prinsessen en prinsen en het ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’. Eigenlijk heb ik sprookjes het liefst in de vorm van een Disney-film (in sommige opzichten blijven kleine meisjes nou eenmaal klein), maar dit keer heb ik me laten verleiden tot een hervertelling van Sneeuwwitje in boekvorm, door Donald Barthelme.

Sneeuwwitje woont in de grote stad, samen met Bill, Kevin, Edward, Hubert, Henry, Clem en Dan. De zeven mannen die haar ik het bos vonden en haar hebben gered. Terwijl de zeven mannen de kost verdienen met het wassen van gevouwen en het maken van babyvoeding en uitkijken naar hun wekelijkse douche met Sneeuwwitje, zorgt Sneeuwwitje voor het huishouden en verlangt ze naar een prins die omhoog klimt via haar lange zwarte haar. Verder heb je nog buurman Paul, die stiekem wel een prins is, maar te sullig om omhoog te klimmen. En natuurlijk Jane en haar oudere minnaar Hobo, een raar gemeen stel.

Mijn samenvatting van het boek is misschien een beetje vaag, maar lang niet zo vaag als het boek zelf. Het is echt een boek waar je van moet houden, love it or hate it, en eerlijk gezegd ben ik er zelf nog niet helemaal uit. Ik werd verleid door de lovende kritieken op de achterzijde (trap er elke keer weer in) maar het is totaal niet wat ik er van verwacht had. Het schijnt grappig te zijn, maar ik heb mezelf niet op een lachje kunnen betrappen. En er is geen ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’! Je mag van mij best sprookjes hervertellen, maar kom niet aan het happy end ;-).

Advertenties