Het zwart en het zilver

   

Ooit las ik De eenzaamheid der priemgetallen van Paolo Giordano en ik vond het geweldig! Later las ik Het menselijk lichaam, en daar was ik heel wat minder enthousiast over. En nu heb ik net Het zwart en het zilver uitgelezen. Een niet zo heel dik boek met een bijzonder mooie kaft. En met een kleur in de titel (dus mag meetellen voor mijn reading challenge!), en ook geschreven door Paolo Giordano.

Signora A. komt bij het gezin binnen als  verzorgster van de zwangere Nora, die door complicaties aan bed gekluisterd is. Als de baby eenmaal geboren is, blijft ze bij het gezin als kinderjuffrouw en hulp. Het gezin raakt zo aan haar gewend dat ze niet meer zonder haar kunnen. Dan zegt Signora A. plotseling haar baan op en komt niet meer. Het gezin valt in een gat, hoe kunnen ze zonder haar hulp, haar traditionele kijk of het leven en haar doorzettingsvermogen? Signora A. blijkt ernstig ziek te zijn, langzaam maar zeker worden ze gedwongen afscheid te nemen van hun enige vertrouwenspersoon. 

Een kort verhaal over Signora A. Het is mooi geschreven, maar niet heel spannend. En ik moet eerlijk bekennen dat ik er voor mijn doen bijzonder lang over gedaan heb. Maar dat kan natuurlijk ook te maken hebben met de drukte voor de bruiloft (nog maar 34 dagen, het gaat zo snel!). Ik ben wel meer van dit boek van Paolo Giordano gecharmeerd dan van Het menselijk lichaam, maar het is wat mij betreft niet perse een must read. 

Advertenties