Wat Milo zag

 Ik zit eindelijk weer in een leesflow! Het heeft even geduurd, maar nu mijn zwangerschapsverlof bijna afgelopen is, heb ik eindelijk de smaak weer te pakken. Het boek ‘Wat Milo zag’ is gescheven door Virginia Macgregor. Er zat een sticker op met de tekst ‘voor de fans van Het Rosie Project‘, en het boek is roze. Als je me een beetje kent zul je begrijpen dat ik dit boek dus echt niet kon laten liggen! 

De oma van Milo, nou eigenlijk de oma van de vader van Milo, woont bij Milo en zijn moeder op zolder. Hoewel ze steeds vergeetachtiger wordt en last krijgt van andere ouderdomskwaaltjes, wil Milo niets liever dan dat ze bij hem blijft wonen zodat hij voor haar kan zorgen. Milo en oma hebben elkaar nodig, oma helpt hem namelijk met zijn oogziekte. Een ziekte die ervoor zorgt dat hij de wereld door een heel klein gaatje moet bekijken, alsof je met je hand een rondje maakt en alles daar doorheen bekijkt. En zijn zicht wordt steeds slechter tot het helemaal zal verdwijnen. Maar als oma op een dag per ongeluk de keuken in brand steekt tijdens het thee zetten, moet ze echt naar een verzorgingstehuis. Milo bezoekt oma elke dag en ziet al snel dingen die de volwassenen niet zien, hij komt erachter dat oma in het verzorgingstehuis lang niet zo goed verzorgd wordt als hij dat kan en hij doet er alles aan om oma weer thuis te krijgen. 

Het is een mooi boek die een bijzondere relatie beschrijft tussen een jongetje en zijn oma (nouja de oma van zijn vader dus). Het verhaal zet je aan het nadenken over hoe we tegenwoordig met onze ouderen omgaan en dat we onze lieve (groot)ouders misschien soms wel te snel naar een verzorgingstehuis laten gaan. Het boek deed me ook een beetje denken aan The curious incident of the dog in the night time, waarin een ander jongetje ook op onderzoek uitging. Een mooi boek, die niet qua verhaal doet denken aan Het Rosie Project, maar wel qua gevoel. Zeker de moeite waard! 

Advertenties